Titillinn er vitlaus skrifaður, ég veit það, þetta er skírskotun í hina frábæru mynd He got game, þegar Booger heldur skilti uppi með þessum orðum skrifuðum, þegar Jesus lendir í stöðugu áreiti í hverfi sínu.
London, París, Róm.
Ég er að flytja til útlanda næsta sumar, það er klárt. Hvert veit ég ekki, að mörgu er að huga, drepast eða duga? nei djók.
Það er samt yndislegt að lesa pistla Atla Más og vita hversu vel hann er að finna sig og líka bara vera búinn að finna sinn stað í lífsbókinni, uppáhalds kaflann.
Núna er ég svona að öllum líkindum að klára menntaskólann á næsta mánuðinum og á meðan er ég að ákveða minn áfangastað næsta vetur, enda með atvinnutilboð við að gera það sem ég elska úr nokkrum 8um.
Þegar ég ræði við umboðsmann minn um launamál og tækifærin sem eru í boði, þá fer ég ósjálfrátt að glotta stundum. Alla tíð hefur með verið í skóla að mennta sig til þess að eiga sess í lífgæðakapphlaupinu mikla þegar skólagöngu lýkur og svo núna þá er sá skóli eiginlega óþarfur. Í bili. Ég hef náttúrulega verið að mennta mig sem íþróttamaður alla mína tíð og myndi segja að ég væri vel menntaður. Hef verið svo heppinn að vera með nánast alla færustu þjálfara landssins á mínu ferli og ég hef líka lært það að það getur enginn kennt þér allt. Þú verður að læra það sjálfur. Þess vegna getur Kobbi Kústur stundum sagt eitthvað sem meikar meira sense heldur en það sem fyrrum landsliðsþjálfari sagði við mann.
Og núna er að koma að því, öll mín menntun sem handboltamaður er að skila sér í vinnu sem gefur vel og það besta við það er að vinnan er skóli á sama tíma, þú ert alltaf að læra til að komast í betri stöðu.
En ferillinn er ekki endalaus og Sigríður Helga getur alveg farið að sofa í kvöld vitandi það að ég mun klára þetta stúdentspróf og vitandi það að ég mun líka fara í háskóla einhvern daginn. Það þýðir ekkert að vera óviðræðuhæfur, geta bara talað um Júgga vinstri B í kaffiboðunum eftir mennsku.
Ég ætla bomba smá yfirlýsingu á þetta svona meðan ég er að þessu. Þegar ég vel mér lið, þá mun fyrsti miðillinn til að vita það vera rúgbrauðið.
Ég á það til að vera í ofmatinu, ég fíla það og geri það vísvitandi á köflum. Ég elska myndina He Got Game, líka út af því ég sé sjálfan mig svo í myndinni, ég er að vísu ekki jafn eftirsóttur, ekki jafn góður hlutfallslega og ég sef ekki hjá hórum þegar ég heimsæki lið. En ég sé mig samt í myndinni, ég er líka í ofmatinu og elska dramatík.
Þetta eru engin nóbelskrif, ég vildi bara aðeins láta í mér heyra.
fred