Ég veit hvað það er pirrandi að fara inná þessa síðu og sjá alltaf sömu jólakveðjuna frá Rúnar sem er mánaðargömul en stundum er þetta bara svona. Ég hef verið í prófum og verkefnum frá því að ég kom aftur til UK 2.jan svo að rugbrauðið hefur kannski setið eilítið á hakanum, mér gekk samt vel í prófunum og náði þeim sem ég hef fengið út úr en svo bíð ég eftir öðru en býst ekki við öðru en ágætiseinkunn nema ég sé fullkomlega að vanmeta aðstæður, eða ofmeta.

Það hefur svo sem margt drifið á mína daga síðan ég skrifaði síðast hérna inná svo að þetta er orðið að einhverskonar fjalli sem ég þarf að klífa og ég er ekki það harður við sjálfan mig að hysja upp um mig buxurnar og leggja af stað. Vona bara að það gerist einhvernveginn en það er víst ekki þannig sem það gengur.

Jólin voru mjög góð enda gaman að fá smá frí og vera einfaldlega kallaður í mat í staðinn fyrir að þurfa að elda hann sjálfur, svo er íslenskur matur líka alltaf bestur svo að ég tali nú ekki um mömmumatur sem verður seint ef einhvertíman toppaður. Ég man bara hreinlega ekki hvort einhver hafi talað um julefrokostið hérna inná en það heppnaðist einstaklega vel og gaman að sjá hvernig vinahópurinn er að koma sér saman um fleiri hefðir sem munu vonandi haldast fram í háann herrans aldur. Þetta er að breytast úr PlayStation chillum yfir í matarboð og fleira skemmtilegt, svona þegar fólk er líka flutt heiman frá sér. En ég og nokkrir aðrir munum nú alltaf halda í okkar drengi og spila tölvuleiki, ég held að það sé á hreinu.

Þessi fannst mér frekar fyndin, fann þetta í Iceland.

Svo fannst mér þessi minna mig á einhvern Íslending, stillti mér upp og tók mynd. Temmilega vandræðalegt.

Ég var útá pöbb áðan að horfa á Liverpool leikinn, hvernig hann fór þurfum við ekkert að tönnlast á enda er þetta langt frá því að vera búið og allt í gangi ennþá. En djöfullinn sjálfur hvað það er stundum einstaklega pirrandi að vera Liverpool maður, jafnvel þótt ég elski þá alltaf og fari alltaf í treyjuna mína og út á pöbb þegar það er leikur, sama hvað.

En það er kannski ekki frásögu færandi nema fyrir þær sakir að eftir svona 20 mín leik stilla sér 2 menn við hlið mér. Eldri menn með mikla sögu á bakinu á sér, ég bara sá það á þeim, þetta voru bara þannig gæjar. Með sinn lager bjór halla þeir sér að veggnum og eftir 3 mín snýr annar þeirra sér að mér og segir eitthvað á svo mikilli bresku að ég hafði ekki hugmynd í raun hvað maðurinn hafði verið að segja, svo ég afsaka mig, segji kurteist "ha?" og einbeiti mér að því sem maðurinn er að segja. Það var eitthvað fótboltatengt, hvað það var man ég ekki en uppúr þessu byrjum við svona að ræða saman um daginn og veginn. Vinur hans sem er greinilega eldri fær nóg af því að standa og færir sig aðeins til að setjast niður meðan minn maður segist ætla að standa hjá mér.

Þegar vinurinn er sestur segir nýji vinur minn (sem kom síðan í ljós að hét Billy) mér að þetta sé pabbi hans sem hafi verið að setjast niður. Ég tek andköf enda voru ekki mörg ár á milli þeirra að mínu mati (ég giskaði á 10 ár, sem var svo rétt) en svo segir hann "You think thats a lie?...Well, I´m a terrible liar" og leiðréttir svo að þetta sé nú vinur sinn sem sé 75 ára, ennþá í fullu fjöri og detti enn í "the blue pill" og átti þar við Viagra pilluna góðu. Hann fer að spyrja mig hvaðan ég sé og hrósar mér í kjölfarið fyrir góða enskukunnáttu, en ég vill samt meina að ég hafi verið að skíta pínu á mig þegar ég var að tala við hann þar sem ég fer alltaf hjá mér þegar ég lendi í svona gömlum bretum. Langar svo mikið að tala með breskum að ég frýr nokkurnveginn og út kemur þessi gríðarlega bandaríski hreimur. En þegar hann heyrir að ég sé námsmaður frá Íslandi verður hann forvitinn um hvernig peningamálin hjá mér standa og hvort ég borði almennilega. Þegar ég segji að það sé nú ekki mikið um "fine dining" hlær hann og stingur þá hendinni í vasann og segir, "Hvar er bjórinn þinn?" Þegar ég segji að ég sé ekki með neinn réttir hann með 10 pund og skipar mér að fara á barinn til að kaupa bjór og snakk handa mér. Sama hvað ég sagðist ekki geta tekið þessu tók hann það ekki í mál og hætti ekki fyrr en ég var kominn aftur til hans með minn bjór og snakk til að gæða mér á. Hann ætti sjálfur börn sem væru öll flutt að heiman og það væri mikilvægt að hafa gaman, sama þótt maður væri námsmaður með lítið milli handanna, sérstaklega í Liverpool þar sem væru fullt af sætum stelpum.

Og það merkilega er, að þetta var Everton maður.

Svo ef einhver er að velta því fyrir sér hvernig móttökur Íslendingar séu að fá hérna úti get ég allavega ekkert annað en góða hluti nefnt þar sem flestir finna til með okkur eða er þá nokk sama. Ég allavega hafði gaman af Billy vini mínum og hans viðhorfi til lífsins sem ég held að við getum öll lært af. Enda drakk hann 4 lager bjóra yfir 70 mín leik og fór 3 sinnum út af barnum til að stunda veðmál við hliðiná hjá veðmálafyrirtæki sem er þar. Ég sagðist allavega vonast til að hitta hann aftur sem fyrst um leið og ég þakkaði kærlega fyrir mig.